Idioma griegu
ελληνική y νέα ελληνικά | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Faláu en | ||||||||||||||||
Faláu en | Grecia, Xipre, Australia, Albania, Armenia, Reinu Xuníu, Alemaña, Xeorxa, Exiptu, Israel, Italia, Kazakstán, Canadá, Rusia, Estaos Xuníos, Turquía, Ucraína, Suecia y Abkhasia | |||||||||||||||
Númberu de falantes | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Datos | ||||||||||||||||
Familia | llingües griegues y Llingües del sur d'Europa | |||||||||||||||
Sistema d'escritura | alfabetu griegu | |||||||||||||||
Reguláu por |
Centro para la Lengua Griega (es) ![]() | |||||||||||||||
Códigos | ||||||||||||||||
ISO 639-1 | el | |||||||||||||||
ISO 639-2 | gre | |||||||||||||||
ISO 639-3 | ell | |||||||||||||||
Mapa de distribución |
![]() ![]() | |||||||||||||||
![]() |
Esti artículu o seición necesita referencies qu'apaezan nuna publicación acreitada, como revistes especializaes, monografíes, prensa diaria o páxines d'Internet fiables. |
El griegu ye una llingua indoeuropea con más de 3.000 años d'historia y estrémase ente griegu clásicu y griegu modernu o demotikí. El clásicu foi la llingua oficial de Grecia hasta 1976 añu en que la fin de la dictadura de los coroneles fixo que'l demóticu s'impusiere definitivamente. Tamién ye oficial na fastera griega de Xipre.
Esti idioma escríbese n'alfabetu griegu.
Dialeutos del griegu clásicu[editar | editar la fonte]
- Xónicu: Falábase n'Eubea, nes Islles Cíclades y na rexón d'Asia menor que comprende Esmirna, Éfesu y Mileto. Esti dialeutu ye la base de la llingua d'Homero, Hesíodo y Heródoto.
- Dóricu: Noroeste de Grecia, el Peloponeso, la fastera sur de la costa d' Asia Menor, les islles de Creta y Rodes na Magna Grecia.
- Áticu: Atenes y los alredores. El griegu que a s'estudia como modelu de llingua de la antigüedá ye esti, cultiváu na lliteratura principalmente nos sieglos V e.C., tamién conocíu como'l "Sieglu de Pericles" y nel IV e.C.: Esquilo, Sófocles y Eurípides, el poeta cómicu Aristófanes, los historiadores Tucídides y Xenofonte, el filósofu Platón y los oradores Lisias, Demóstenes y Esquines.
La llingua común[editar | editar la fonte]
Tres la unificación de Grecia con Filipu de Macedonia, el dialeutu áticu, impúsose como llingua de cultura nel mundu helenísticu, estendiéndose por tou'l Oriente Prósimu coles conquistes d'Alexandru'l Grande. Esta yera la llingua común o koinè glôssa (ἡ κοινὴ γλῶσσα). N'ella escribieron, ente otros, el filósofu Aristóteles, l'historiador Polibio y el moralista Plutarcu. Dempués vendría la redaición del Nueu Testamentu y la traducción del Antiguu.